Kobiety grają. I to nie trochę, a tylko masowo

Jeszcze kilka lat temu zdanie „kobiety grają w gry” dla części graczy i branży gamingowej było czymś w rodzaju ciekawostki. Dziś to nie tylko fakt, to jeden z fundamentów rynku. Z najnowszych analiz Newzoo wynika jasno: około 72% kobiet na świecie gra w gry wideo. To oznacza jedną rzecz: jeśli mówimy o graczach, mówimy również o kobietach. Nie jako nisza, nie jako dodatek, tylko jako ogromna część rynku.

Nie istnieje „typowy gracz”. I to widać jak nigdy wcześniej

To bardzo mocno spina się z jedną z najważniejszych tez, które już wcześniej stawiałem: nie istnieje jeden profil gracza. Globalne dane tylko to potwierdzają.

Kobiety stanowią dziś około 45% wszystkich graczy (Newzoo), a w wielu segmentach, szczególnie mobilnych, są wręcz dominującą grupą. To oznacza, że stereotyp „gracza = młody facet przy PC” jest po prostu nieaktualny. I co ważne, tu nie chodzi tylko o liczby. Chodzi o różnorodność.

Bo kobiety:

• grają na różnych platformach (choć częściej mobile),
• wybierają różne gatunki,
• mają inne ścieżki odkrywania gier,
• inaczej definiują swoją relację z gamingiem.

To dokładnie to, co opisywałem w kontekście „9 person graczy„, rynek nie jest jednorodny. Jest rozproszony, wielowarstwowy i znacznie bardziej złożony niż kiedyś.

Grają, ale nie zawsze mówią, że są graczami

Jeden z najciekawszych wniosków z danych Newzoo nie dotyczy samego grania, tylko tożsamości. Tylko 36% kobiet, które grają, uważa się za „graczy„. To ogromna różnica względem mężczyzn.

Co to oznacza w praktyce? Że mamy miliony osób, które:

• regularnie grają,
• wydają pieniądze na gry (około połowa z nich),
• ale nie identyfikują się z gamingiem jako częścią swojej tożsamości.

Z marketingowego punktu widzenia to absolutnie kluczowe. Bo komunikacja do graczy często ich po prostu omija.

Inne ścieżki wejścia, inne decyzje zakupowe

Różnice między kobietami a mężczyznami w gamingu nie polegają na tym, że jedni grają, a drudzy nie. Polegają na tym, jak grają i jak trafiają do gier.

Przykłady:

• kobiety częściej odkrywają gry przez znajomych i social,
• częściej grają w trybie single-player,
• częściej korzystają z mobile (nawet 44% gra wyłącznie na smartfonie),
• rzadziej identyfikują się jako „core gamerki”.

To nie jest słabsze zaangażowanie. To jest inne zaangażowanie. I jeśli ktoś próbuje komunikować się do wszystkich jednym językiem to przegrywa.

Globalne dane vs. polski rynek

Warto podkreślić jedno: to są dane globalne. Polska może się różnić:

• strukturą platform (większa rola PC),
• poziomem wydatków,
• kulturą grania i self-identyfikacją.

Ale kierunek jest dokładnie ten sam. Kobiety grają. Dużo kobiet gra. I ich znaczenie rośnie. Nie ma scenariusza, w którym gaming pozostaje męski.

Co to zmienia dla branży?

Z perspektywy marketingu, mediów i produktów, praktycznie wszystko. Jeśli:

• połowa rynku to kobiety,
• większość z nich gra,
• ale nie identyfikuje się jako gamerki,

to oznacza, że:

• klasyczne media gamingowe nie obejmują całego rynku,
• język komunikacji często jest źle dopasowany,
• strategie monetyzacji mogą pomijać ogromny potencjał.

I to jest dokładnie ten moment, w którym gaming przestaje być „subkulturą”, a staje się pełnoprawnym medium masowym.

Najważniejsze zdanie, które warto zapamiętać

Nie: kobiety zaczynają grać. Tylko: kobiety już grają – i to na ogromną skalę. A jeśli ktoś tego nie widzi, to nie dlatego, że ich nie ma. Tylko dlatego, że patrzy na gaming przez zbyt wąski filtr.

Zobacz więcej:
– Nie istnieje „typowy gracz”. 9 person graczy.
– Graczki przejmują gaming. Jak kobiety zmieniają kulturę gier i społeczność graczy
– Jakim graczem jestem, czyli klasyfikacja graczy wg. Bartle’a